De lijst van ingrediënten lezen en begrijpen

Gebruikte ingrediënten

De ingrediënten worden vermeld met hun specifieke benaming. Zo kan je bijvoorbeeld achterhalen welk type olie of vet werd gebruikt (bv. kokosolie of palmolie) en ontdek je of er zout en/of suiker aan het product is toegevoegd. Verder kan je ook nagaan of de smaak afkomstig is van aroma’s of niet (bv. aardbeiensmaak door aroma’s of aardbeien) en welke zoetstoffen, kruiden of additieven aanwezig zijn. De additieven worden met hun volledige naam of met hun overeenkomstig E-nummer vermeld.
 

Verschillende benamingen voor hetzelfde ingrediënt

Sommige ingrediënten kunnen onder verschillende vormen en benamingen voorkomen. Suiker is hiervan een bekend voorbeeld. Naast ‘suiker’ kunnen ook benamingen zoals honing, stroop, kokosbloesemsuiker, sucrose, fructose of glucosestroop worden gebruikt. Om een volledig beeld te krijgen van de aanwezigheid van suiker in een product, moeten deze dus allemaal worden opgeteld. De ingrediëntenlijst toont welke suikers aanwezig zijn, de voedingswaardetabel toont hoeveel al dan niet toegevoegde suiker er in het product zit.
 

Lengte van de lijst van ingrediënten

De lengte van de ingrediëntenlijst kan een indicatie geven van de bewerkingsgraad van een product. Een lange ingrediëntenlijst wijst vaak op een (sterk)bewerkt voedingsmiddel, terwijl een minimaal bewerkt voedingsmiddel meestal een kortere ingrediëntenlijst heeft.
 

Van hoog naar laag

De ingrediënten worden altijd weergegeven in dalende volgorde van gewicht op het moment van de productie. Hierdoor kan je aflezen wat het hoofdingrediënt is (vooraan) en van welke ingrediënten in kleinere hoeveelheden aanwezig zijn (achteraan). De volgorde geeft enkel informatie over de verhouding tussen ingrediënten, niet over de exacte hoeveelheden. De plaats van suiker in de ingrediëntenlijst kan bijvoorbeeld helpen om producten te vergelijken. Een fruityoghurt waarbij suiker vóór het fruit staat, kan je beter ruilen voor een ongesuikerde natuuryoghurt waaraan je zelf fruit toevoegt.

Wanneer bepaalde ingrediënten expliciet op de verpakking worden afgebeeld of in de naam van het product voorkomen, is het verplicht om ook het percentage waarin deze ingrediënten aanwezig zijn te vermelden in de ingrediëntenlijst. Bij producten zoals wortelhummus, tomatensoep of notenbrood kan je zo kiezen voor het product met het hoogste percentage aan wortel, tomaat of noten.
 

Allergenen in de ingrediëntenlijst

Veertien belangrijke allergenen moeten altijd worden aangegeven als ze aanwezig zijn in een levensmiddel. Deze allergenen moeten in de ingrediëntenlijst duidelijk worden benadrukt (bv. in vet). De vermelding “kan sporen bevatten van” is niet verplicht en verwijst naar mogelijke kruisbesmetting, niet naar een ingrediënt dat bewust werd toegevoegd.

Lees meer over allergenen
 

Ingrediëntenlijst is niet altijd verplicht

Voor sommige producten is een ingrediëntenlijst niet verplicht. Dat geldt bijvoorbeeld voor verse groenten en fruit, bruiswater en voedingsmiddelen die uit slechts één ingrediënt bestaan zoals koffie, olijfolie en vers vlees (op voorwaarde dat er geen andere ingrediënten aan zijn toegevoegd). Ook voor dranken met een alcoholgehalte van meer dan 1,2 % is een ingrediëntenlijst niet verplicht.